Spring naar inhoud

De medewerkers

JACO

013 (2)

Sinds maart 2012 ben ik vrijwilliger op het Groene Buitenland.

Al een tijdje wilde ik een plek voor mezelf waarbij ik meer in de natuur kon zijn. Ik heb mijn plek gevonden op het Groene Buitenland.

In 2012 ben ik begonnen met grasmaaien in en rondom de tuin. Een klus die ik nog steeds met veel plezier doe. Al snel begon ik kleine dingen aan te passen, dat zit nu eenmaal in mijn natuur. De grasmaaier trok nog wel eens een tros bessen eraf,  dus’ knop er af slotbout erin’: opgelost. Daarna bedacht ik een kruiwagen met een grote bak, een kruiwagen voor platte bakken en ga zo maar door. Het geeft mij altijd veel plezier als er wordt gezegd “wat heb je nou weer bedacht”.

In 2013 ben ik mij gaan verdiepen in het snoeien van de fruitbomen. Ik merkte al snel dat ik dat erg leuk vond om te doen. Na een basiscursus snoeien te hebben gevolgd ben ik aan de slag gegaan in onze bescheiden boomgaard. Er zijn appels, peren, pruimen en kersen. De appels  vergen de meeste aandacht en dan met name de spilvariant (waarvan we er toch 200 op de tuin hebben  staan).

Vorig  jaar ben ik mij gaan toeleggen op het voeden van de bomen. Ik heb samen met Gerrit een 1000 litertank geprepareerd om plantengier te maken. Dit geeft de groenten en bomen tijdens het groeiproces een extra duwtje in de rug.

In de winter nat, in de zomer groen, op het Groene Buitenland is altijd wel wat te doen!

Tot ziens op onze groene oase.

 

GERTRUDE

Een dag op het Groene Buitenland 

Ik parkeer mijn auto op de dijk, het heeft gesneeuwd dus het lijkt me beter om bovenop de dijk te blijven staan om geen risico te lopen niet meer weg te kunnen komen. Het pas geploegde land ziet er prachtig uit zo bedekt met sneeuw. Op een hoekje van het land staat nog palmkool. De boerenkool is al op.
Ik loop naar de verzamelplek, dit is een zelfgebouwde schuur van gebruikte materialen. Hij is van allerlei gemakken voorzien, grote tafel, banken met kussens, keukentje, kachel. Langzamerhand druppelen de mensen binnen. Haast of stress is hier veel minder aanwezig. Ondanks de sneeuw is er toch werk te doen. Vandaag gaat het om de haag die om het land heenloopt. Een deel van deze haag bestaat uit bomen (Elsen). Deze Elsen geven overlast doordat ze rupsen aantrekken. De bedoeling is om deze bomen te kappen tot een bepaalde hoogte. De stam blijft staan om steun te geven aan de wal die als bescherming om het land loopt. Samen met een van de vrijwilligers loop ik er naar toe voor inspectie. We moeten hiervoor op het land van de buren zijn. De buren komen direct naar ons toe, ze zijn met een stuk of 8. Ze hebben het niet koud want ze hebben een warme bruine vacht. Het zijn schapen! Tussen de Elsen is een wal gemaakt van gesnoeide takken. Het lijkt ons het beste om eerst alvast de onderste takken te snoeien en deze dan in de bestaande wal te steken om deze zodoende te versterken. Op het Groene Buitenland kan altijd alles hergebruikt worden en krijgt zo een nieuwe functie.
We halen het benodigde gereedschap uit de schuur en gaan aan de slag. Van koude handen hebben we nu geen last meer! De schapen houden ons gezelschap. Ze hebben honger en eten de besjes van de takken die op de grond terecht komen. Als alle onderste takken gesnoeid zijn en in de wal gestoken zijn is het tijd om de lunchen. De kachel brand in de kantine. We drinken thee en koffie en babbelen en maken grapjes. Voor mij is het daarna tijd om te gaan. De rest van de groep gaat nog door tot een uur of vier.

%d bloggers liken dit: